Office by Alex Penny
Biraz sadelik biraz delilik (".)
eneee yerimki ben bunu =)
(Source: darcymacneil, via bokvardedilergeldik)
İllüstrasyon iyidir
Psikiyatrist dedigin legal torbaci
Herkes yalnızlıktan şikayet ediyor ve hala yalnızız bu ne biçim bi paradoks amnskm…
Kendini birine sevdirmek bu kadar zor olmamalı bence oysaki insanlar o kadar savurgan ki sevgilerini hiç olmadık kişilere hemencecik veriyor. bazende düşünüyorum ilişkiler bi yara ve o, dışarı çıkması için parmağımızı sıktığımız pis kan savurduğumuz sevgilerimiz.O sevgilere umut bağlayan kişilerse bizim gibi ufacık şeylerle mutlu olan saf insanlar. Dışarı atmasalar o yaraları büyüyecek biliyorlar. ve benim öyle büyük yaralarım varki git gide büyüyor yarama pansuman yapacak birini bulmazsam kan kaybından ölebilirim.Çok umursuyorum sanmayın birisi pişt dese bakacak ne gücüm nede bunu kaldıracak cesaretim var.
Hava o gün her zamankinden farklıydı. Havanın sıcaklığı, kendini rüzgarın tatlı esintisine bırakmıştı.
Gökyüzündeki bulutlar denizin mavi renkli sularıyla adeta bir ahenk içerisindeydi.
Denizin medceziri plajı okşuyordu.
Plajın tahta patikasından o gözüktü.
Kumral, kırmızı ojeli, üstünde kırmızı bikinisini örten kırmızı bir şilte ile yürüyerek, hasır bir şemsiyenin altındaki şezlonga oturdu.
Kitabını çıkardı.
Şapkasından çıkan siyah saçları rüzgarla dans ediyordu.
Kitabını okumaya devam ederken, ince bir sigara yaktı.Kitabını hafifçe indirip, bana baktı ve o anda gözlerimin onun gözlerine bakacak kadar cesaretli olmadığını anladım.
Ama her ne zaman gözlerimi kapatsam, o gözler aklıma gelir ve gözlerime “ne kadarda korkaksın be!” deyip ona ceza verircesine ovalarım…
